Συγγραφή και επιμέλεια πάνε πακέτο (τουλάχιστον για μένα).

 

Τις τελευταίες μέρες έχω πολύ άγχος. Περιμένω να μου επιστραφεί το καινούριο επιμελημένο βιβλίο μου. Η επιμελήτρια μου, ένας υπέροχος άνθρωπος, που έχει αναλάβει την επιμέλεια θα μου στείλει το παιδικό μου μυθιστόρημα αυτές τις μέρες. Η ανυπομονησία μου να το πιάσω στα χέρια μου είναι έκδηλη. Και όχι μόνο γι’ αυτό. Επιστρέφω στο σχολείο και 31 Αυγούστου πρέπει να παρουσιαστώ. Παράλληλα, καθώς είμαι σε διακοπές και αυτές τελειώνουν δεν ξέρω αν πρέπει να χαρώ ή όχι. Ανοίγει απο Σεπτέμβρη μια νέα σχολική χρονιά γεμάτη τρεξίματα για το σχολείο, νέες ενδιαφέρουσες προκλήσεις για το καινούριο μου μυθιστόρημα και μια σειρά απο νέα και παλιά ενδιαφέροντα.

Σε αυτά προστίθεται και το καινούριο μου blog. Το Χαρούμενο Φτεράκι. Καθώς άφησα πίσω μου μετά απο 10 χρόνια τον πολύ αγαπημένο μου blogger.  Continue reading


Σε λένε Ηλιαχτίδα…

Σε λένε Ηλιαχτίδα και γράφεις. Όλο γράφεις. Και οι σελίδες γεμίζουν βιαστικά. Γράφεις; Γιατί γράφεις; Γιατί σ’ αρέσει η αίσθηση της λευκής σελίδας. Κι όταν πας να αναρωτηθείς πώς θα γεμίσει η λευκή σου κόλλα, αλλάζεις φύλλο βιαστικά γιατί εκείνη γέμισε. Μα, γιατί γράφεις; Γιατί με το γράψιμο αναπνέεις και γιατί χρωματίζεις με φωτεινά χρώματα τη μίζερη ζωή σου. Και γιατί δε παύεις να ονειρεύεσαι και να αποτυπώνεις τα όνειρα σου σ’ ένα χαρτί. Μα, τα ίδια λες και τα ξανά λες και επαναλαμβάνεσαι. Ωστόσο, τα όνειρα σου είναι πάντα διαφορετικά. Και πλημμυρίζεις και θέλεις να ξεχύσεις όλο αυτό το ορμητικό ποτάμι που αναβλύζει και τρέχει στη καρδιά σου. Για να είναι η κάθε σου μέρα μια καινούρια αρχή. Για να έχεις πάντα σηκωμένο το κεφάλι ψηλά. Για να μη χάνεις το κουράγιο και την αισιοδοξία σου στη γκρίζα καθημερινότητα που σε περιβάλλει. Continue reading


Τα δώρα της Καλομοίρας…

Πριν 24 περίπου χρόνια γεννήθηκε ένα τόσο δα μικρούτσικο κοριτσάκι που το λέγανε Ηλιαχτίδα.. Ήτανε τόσο όμορφο, όσο ένα συνηθισμένο μωρό. Δεν είχε πλούτη ή δόξα.. Και η οικογένεια του ήτανε μια συνηθισμένη οικογένεια.. Όταν γεννήθηκε, το επισκέφθηκαν οι τρεις Καλομοίρες.. Η πρώτη που τη λέγανε Αγάπη την άγγιξε με το μαγικό ραβδάκι και της είπε τρυφερά, «θα αγαπάς με πάθος»… Και η δεύτερη που τη λέγανε Χαρά, της είπε, «θα ενθουσιάζεσαι όπως ένα μικρό παιδί».. Και η τρίτη που τη λέγανε Πραγματεία, αφού της έσιαξε τα σκεπάσματα της είπε γλυκά, «εγώ, σου χαρίζω την έμπνευση και τη φαντασία, για να μπορείς να ονειρεύεσαι και να γράφεις τις εμπνεύσεις και τα όνειρα σου σ’ ένα χαρτί, για να μπορέσεις αργότερα να τα κάνεις πραγματικότητα»… Και οι τρεις Καλομοίρες την άγγιξαν τρυφερά κι εξαφανίστηκαν. Continue reading